Rys historyczny papierni w Konstancinie-Jeziornie

XVII wiek

1760
"W powiecie czerskim ziemi mazowieckiej, dobrach Obory , nad rzeką Jeziorką młyn wodny pobudowano. Nie zwyczajny był to młyn, w jednej części bowiem zboże mielono, a w drugiej zaś większej, 40 łokci długości, a 27 szerokości mającej, majster kunsztu papierniczego w dwóch kadziach papier czerpał. Nie zachowały nam kroniki i księgi imienia i nazwiska papiernika tego, choć ze znaków jakie na papierach dawał myśleć można, że imię jego A, ród zaś literą K miał w przedzie."

"Kronika Papierni w Jeziornie 1760-1980"

W XVIII wieku nastąpił szybki rozwój papierni w Jeziornie. Bliskość Warszawy zapewniła duży rynek zbytu dla papieru z tej fabryki. Jeziorański papier towarzyszył wydarzeniom historycznym tego okresu.
Król Stanisław August Poniatowski posługiwał się tylko papierem z Jeziorny do sporządzania dokumentów królewskich. Papier z Jeziorny tworzył dokumenty Sejmu Czteroletniego i Konstytucji 3-go Maja. Również Naczelnik Kościuszko papier z Jeziorny na asygnaty pieniężne przeznaczył i tym sposobem pierwsze papierowe pieniądze były drukowane na papierze czerpanym w Jeziornie.

"Jeziorna, najdawniejsza Fabryka Papieru maszynowego w kraju, wyrabia papiery dziennikarskie, piśmienne i listowe, a nadto, ona jedna, wyrabia ręczne czerpalne papiery, używane do aktów rejestracyjnych lub innych, wymagających wyjątkowo mocnego i trwałego papieru, w Jeziornie wyrabiany jest papier dziennikarski w rolach, na którym drukowany jest "Kurier Warszawski" przy zastosowaniu pras pośpiesznych w Jeziornie".

Przegląd Techniczny marzec 1886

Wiek XIX
rozpoczął się dla papierni w Jeziornie, tak jak dla całego kraju - niepomyślnie. Nadeszły ciężkie czasy. Wprowadzono zakaz czerpania papieru w Jeziornie. Dopiero po sześciu latach przerwy zaczęto papier czerpać.
1812
Kronika Papierni w Jeziornie podaje, iż 29 maja 1812 roku właściciel papierni w Jeziornie jako dostawca nadworny Księcia Warszawskiego otrzymał dla Jeziorny tytuł "FABRYKI KRÓLEWSKIEJ PAPIERU" Wyrabiane były różne papiery, a najwięcej pod Stempel Skarbowy. Produkcja fabryki w Jeziornie wynosiła 6-8 tysięcy ryz rocznie, co czyniło przeciętnie po odliczeniu dni świątecznych i postojów fabryki około 40 ryz dziennie.
W 1830 roku fabryka stała się własnością Banku Polskiego, który rozpoczął inwestycje w rozbudowę papierni. Najpoważniejszą inwestycją było sprowadzenie z Wiednia maszyny do wyrobu "papieru bez końca". Była to pierwsza maszyna papiernicza w Polsce.
W roku 1869 fabryka stała się własnością spółki akcyjnej "Mirkowska Fabryka Papieru".
Na przełomie wieków wyrabiano papier na czterech maszynach. Produkcja obejmowała wysokowartościowe papiery bezdrzewne, pergaminy, papiery czerpane. Specjalnością papierni były bibułki papierosowe w arkuszach i bobinach wszelkich gatunków.

Wiek XX
Przed wybuchem II wojny światowej Fabryka Papieru w Jeziornie była zakładem przemysłowym na wskroś nowoczesnym i zmodernizowanym, zaopatrzonym w szereg nowoczesnych urządzeń do wyrobu wielu gatunków papierów dotychczas w Polsce nie produkowanych. Przystąpiono do wyrobu bibuły atramentowej, bibuły filtracyjnej, bibuły pyłochłonnej, kartonu do maszyn statystycznych, kalki szkicowej, papieru czekowego, kablowego, światłoczułego, wodoodpornego do produkcji naczyń papierowych, rysunkowego technicznego, papieru do sztucznego jelita, fotograficznego i wielu innych.

W roku 1939 fabryka zatrudniała 1200 robotników, a produkcja roczna papieru i bibułki osiągnęła wysokość 13 tysięcy ton.
W okresie wojny fabryka pracowała lecz w 1944 roku wywieziono i rozproszono robotników, a okupant przystąpił do systematycznego grabienia i niszczenia zakładu.
Lata powojenne to intensywny rozwój i modernizacja zakładu. Zaczęto produkować na potrzeby rynku krajowego: bibułkę filtracyjną, papiery do pisania, drukowe, mapowe i wartościowe. Wielkość asortymentu systematycznie powiększała się. W końcu roku 1949 produkowano dodatkowo: pergamin maszynowy, papier rysunkowy szkolny i techniczny oraz kalkę szkicową. Stan zatrudnienia wynosił już wówczas 900 pracowników.
Fabryka dzięki swoim osiągnięciom i umiejętności organizacyjnej przeobraziła się w "Warszawskie Zakłady Papiernicze".
W latach 60-tych oddano do użytku mechaniczną oraz biologiczną oczyszczalnię ścieków oraz filtry. Oczyszczalnia biologiczna przyczyniła się do poprawy stanu czystości Jeziorki *, a tym samym Wisły.
Na przełomie lat 80-tych w fabryce pracowało 2000 pracowników, roczna produkcja papieru wynosiła ok.75 tysiecy ton.
W roku 1985 obchodów swego 225-lecia Jeziorna była największą w Europie papiernią pod względem ilości zabudowanych maszyn papierniczych w jednym zakładzie.
W połowie lat 90-tych udziały w przedsiębiorstwie zostały wniesione do Narodowych Funduszy Inwestycyjnych, co stworzyło nowe szanse dla rozwoju zakładu.
W styczniu 1998 roku w ramach akcji NFI większość udziałów Warszawskich Zakładów Papierniczych wykupiła Fińska firma: Metsa - Tissue.
W grudniu 1998 najstarsza część Zakładu została sprzedana Spółce z o.o. "KONSTANS".